Ujqit vijnë me tufë
Natën, ditën
Nuk i zë vendi vend
S'i besojnë as hijes së vet
Mendjen e kanë 
Si të fshihen
E të fshijnë
Me gjuhën e gjatë
Çdo gjurmë 
Të shpirtit pa krah 
që e bajnë në qafë
Nga frika
Kujt i mbet një pikë gjak 
Në dhëmb, në trup 
Një pikë
Vetëm një pikë
Bëhet dhe,
Fryma  ik’
Zjarrin në sy e fik’
Për së gjalli
Njëri tjetrin e shqyejnë
Bëhen pre
E gjakut të vet
Që fikë çdo frymë mbi dhe.
Ujku vjen me tufë
Vetëm drita vjen
Vetëm.