(Fehmi Aganit)
Fole një fjalë
Profesor
Fjalë që shëron,
Kurrë s’kemi pasur më pak
Kurrë s’kemi pasur më shumë
Plagë kur çdo unazë lëngon.
Fole një fjalë burrë i dheut
Si shkove udhës
Që të tjerët rrinin duke e ëndërruar
Me sy çelë e me sy mshelë,
kahdo që shkove
nga një kullë e ngrite,
Zogjtë i mësove të këndojnë,
të këndojnë shqip
Që përgjithmonë të jetojnë
Të lirë.
Udhës the, ruaju nga vetja
kur je në paqe me vetveten
Me të tjerët lehtë e ke,
Kah do që të shkosh
Merre rrugën për atdhe
Dëgjo,
Veten kush s’di ta dëgjojë,
S’di të dëgjojë as të tjerët
Shiko,
Veten shiko në sy,
kur nuk të shikon askush,
Në do të dish të vërtetën
A je vet apo tjetërkush.
Kur ta kesh mundur veten
Kur t’i kesh fituar të gjitha
Jetën e fjalës së fundit që shëron
Vazhdo sërish udhën e njeriut
Që kurrë nuk u ngi frymë,
Që nuk ka çka të humbë.
Fjala është jetë, Jeta është fjalë
Një fjalë
Fjal’ që peshon në vend të vet
Kush nuk mund ta luaj.
O më thuaj edhe njëherë,
Miku im,
Më thuaj ç’kemi të re,
Profesor,
fole një fjalë.
Ligjëronte si ai.
Para se ta shuanin
Barbarët.
Prishtinë, 1999.
Agim Hyseni 